V R I E N D S C H A P; een ware vriend is iemand die het lied in je hart kent!

Een vriend is iemand die het lied in je hart kent &
voor je kan zingen als jij die woorden bent vergeten!
014 (3)

 

★ V r i e n d s c h a p ★ staat voor empathie, (persoonlijkheid)ontwikkeling, samen groeien, zorg, verantwoordelijkheid, humor, respect en inzicht. Maar ware vriendschap heeft ook vertrouwen nodig, terugstroming en uitwisseling.

In mijn vriendschappen ben ik de laatste jaren gaan ‘opruimen’, omdat de empathie, de terugstroming ontbrak. Ook maakte ik kennis met narcisme, het gierig halen naar bezit, verraad en vormen van aan, – en afhankelijkheid. En toen hadden we niets meer gemeen. Noodzaak dus om op eigen kracht de verbinding te verbreken en te verlaten, dat vergde moed, en verdriet, maar ik had een doel; “Volledige Terugstroming”.

Voor mij is vriendschap waardevol, het is de groei begroeten van diegene wie wij liefhebben. Ook zorg en daadwerkelijke deelneming impliceren een aspect der vriendschap (en ook  liefde), ik ervaar dat als; v e r a n t w o o r d e l i j k h e i d.
Verantwoordelijkheid duidt niet op een plicht, op iets dat van buitenaf wordt opgelegd. Verantwoordelijkheid is naar mijn inziens volkomen vrij handelen, het antwoord op de al dan niet uitgesproken behoeften van de medemens; de vriend(in). In een vriendschap (tussen volwassenen) heeft het dus hoofdzakelijk betrekking op de (psychische) behoefte van de ander. Maar als verantwoordelijkheid ontaard in overheersing, narcisme en/of  bezit-zucht dan is dat zonder liefde; respect! Respect is geen vrees en geen ontzag. Het wijst, zoals de wortel van het woord aanduidt (respicere is omzien naar iemand of iets), op het vermogen een vriend, een mens, te zien zoals hij/zij is, weet te hebben van zijn/haar unieke individualiteit, pijnen, angsten en verlangens.

Een verwantschap, een fundamenteel verwantschap, is Liefde met een hoofdletter, maar wanneer vrienden niet boven een eenzijdige belangstelling voor zichzelf uit kunnen stijgen, dan kunnen zij jou echt niet zien, in jouw situatie. Dat is zeer pijnlijk. Een vriend zou moeten weten wanneer je boos bent, zelfs als jij dat niet openlijk toont. Een vriend zou dieper inzicht in jou kunnen krijgen; want dan ontdekt hij dat je bijvoorbeeld angstig bent, dat iets je hindert, dat je je eenzaam voelt of je schuldig voelt. Dan weet die vriend(in) dat jouw toorn slechts een uiting is van iets dat veel dieper ligt, dan ziet hij je, dan ziet hij je bijvoorbeeld als een ‘angstig mens in moeilijkheden’.

De ‘geheimenis’ van een ander leren kennen is diepe vriendschap. Daar waar de mens vanuit nature een ondoorgrondelijk mysterie voor zichzelf en voor zijn medemens is, is hij dat ook vaak voor zijn ware vriend. Hoe verder wij doordringen in de diepte van ons eigen wezen, des te verder wij kunnen doordringen tot het wezen van ons medemens, onze bondgenoten. Vriendschap is dus een innerlijke noodzaak; leren doordringen in de menselijke ziel, in het geheim der menselijke ziel, tot de diepste kern van wat “hij, de mensenvriend” is.

IMG_1820Maar je kunt een ander nooit dwingen om te doen wat jij wilt, om te voelen wat jij voelt, om te denken wat jij denkt, want dan verraad je je vriend(in); je dwingt de ander dan namelijk om zijn geheim(en) te onthullen.

Liefde is actief doordringen tot de medemens, in het samenzijn ken je de ander, jezelf, en eigenlijk dus iedereen. “Ken Uzelf”, zei Delphi, de drijfveer van alle psychologie.
De enige mogelijkheid van volledig kennen ligt in de daad der Liefde. Deze daad gaat alle denken en alle woorden te boven.

Ik heb veel ‘bondgenootschappen’ op moeten geven. Omdat uiteindelijk bleek dat wij gedurende ons gehele vriendschap eigenlijk vreemden voor elkaar waren geweest. Het ligt ook bij mij, want ik had moeten inzien dat we eigenlijk nooit in een vriendschap hadden kunnen komen, omdat wij niet tot elkaars kern hadden kunnen doordringen; de hoffelijkheid ontbrak, de empathie. En we poogden elkaar ook niet echt te bereiken (het kwam voornamelijk vanuit mijn kant) en dat voelde uiteindelijk niet prettig. Ik werd dus niet als vriendin/bondgenote bejegend. Ik was (slechts) een (tijdelijke) schuilplaats. Ik heb gepoogd die (zogenaamde) bondgenootschappen te blijven koesteren; ‘wij samen’ tegen de rest van de wereld. Maar steeds bleek weer dat er eigenlijk geen sprake was van wederzijdse verdraagzaamheid en empathie. We waren onvoldoende op elkaar afgestemd. Ik heb ‘dat gebrek’ helaas niet kunnen genezen, maar ik had al mijn vrienden wel lief. Echter wilde ik (hen) helpen, en dacht, heel naïef misschien, dat liefde en geluk dan wel het resultaat zou zijn op den duur.

Uiteraard blijf ik diep geroerd door de mensen die mijn pad hebben gekruist, maar ik doorzie nu ook dat dit type vriendschappen eigenlijk een gemis was ter compensatie van iets (onverwerkt) in het verleden (=verlatingsangst).
Ik heb dus eigenlijk geïnvesteerd in een vorm van vriendschap als een soort van verdovingsmiddel tegen innerlijke transformatie, tegen werkelijke pijn, tegen de eenzaamheid; het isolement van de mens.
Echter is onze behoefte aan liefde te vinden in onze ervaring van isolement en de daaruit voortvloeiende behoefte om de angst voor deze vereenzaming te overwinnen, in de ervaring van de vereniging

Maar desondanks kies ik nu toch echt enkel voor “onzelfzuchtige vriendschappen/bondgenootschappen”, en die (zijn) gelukkig (terug) in mijn leven, maar wel in complete vrijheid. Dat wens ik in mijn vriendschappen. Dat streef ik na.
Vreemdelingen passeer ik nu en narcistische, hulpbehoevende, heerszuchtige en bezitsgerichte mensen ga ik direct uit de weg, waardoor ik ook geen object der vriendschap of liefde meer kan zijn.

Namaste, Caroline
Powered by Carma Coaching
Happy Heart Company 

Wil je inzicht in jouw bondgenootschappen, in je missie, doelen, zielsverbinding, leven,- en zielspad en je (harte)wensen? Voel je welkom voor een Transformatie-Traject; intensieve persoonlijke 1 op 1 begeleiding. 

Advertenties